Atención! Este sitio emprega cookies e tecnoloxías similares.

Máis información

Acepto

En cumprimento do artigo 22.2 da Lei de Servizos da Sociedade da Información e conforme ao disposto no artigo 5 da Lei Orgánica 15/1999, de 13 de dicembro, de Protección de Datos de Carácter Persoal e demais normativa ou recomendacións que resulten de aplicación (tales como a Guía de Cookies da Axencia Española de Protección de Datos-AEPD), DataLib Servizos Documentais, S.L. informa aos usuarios da web de que o acceso a este sitio implica a utilización de cookies.

Unha cookie é un ficheiro que se descarga no seu ordenador ao acceder a determinadas páxinas web. As cookies permiten a unha páxina web, entre outras cousas, almacenar e recuperar información sobre os hábitos de navegación dun usuario ou do seu equipo e, dependendo da información que conteñan e da forma en que utilice o seu equipo, poden utilizarse para recoñecer ao usuario. Tal como recolle a "Guía sobre el uso de las cookies" da AEPD, segundo a finalidade para a que se traten os datos obtidos a través das cookies, podemos distinguir entre:

- Cookies técnicas. Son aquelas que permiten ao usuario a navegación a través dunha páxina web, plataforma ou aplicación e a utilización das diferentes opcións ou servizos que nela existan como, por exemplo, controlar o tráfico e a comunicación de datos, identificar a sesión, acceder a partes de acceso restrinxido, recordar os elementos que integran un pedido, realizar o proceso de compra dun pedido, realizar a solicitude de inscrición ou participación nun evento, utilizar elementos de seguridade durante a navegación, almacenar contidos para a difusión de vídeos ou son ou compartir contidos a través de redes sociais.

- Cookies de personalización. Correspondería a aquelas que permiten ao usuario acceder ao servizo con algunhas características de carácter xeral predefinidas en función dunha serie de criterios no terminal do usuario como por exemplo serian o idioma, o tipo de navegador a través da cal accede ao servizo, a configuración rexional desde onde accede ao servizo, etc.

- Cookies de análise. Son aquelas que permiten ao responsable das mesmas, o seguimento e análise do comportamento dos usuarios dos sitios web aos que están vinculadas. A información recollida mediante este tipo de cookies utilízase na medición da actividade dos sitios web, aplicación ou plataforma e para a elaboración de perfís de navegación dos usuarios de ditos sitios, aplicacións e plataformas, co fin de introducir melloras en función do anlaíse dos datos de uso que fan os usuarios do servizo.

- Cookies publicitarias. Son aquelas que permiten a xestión, da forma máis eficaz posible, dos espazos publicitarios que, no seu caso, o editor incluíra nunha páxina web, aplicación ou plataforma dende a que presta o servizo solicitado en base a criterios como o contido editado ou a frecuencia na que se mostran os anuncios.

- Cookies de publicidade comportamental. Son aquelas que permiten a xestión, da forma máis eficaz posible, dos espazos publicitarios que, no seu caso, o editor incluíse nunha páxina web, aplicación ou plataforma dende a que presta o servizo solicitado. Estas cookies almacenan información do comportamento dos usuarios obtida a través da observación continuada dos seus hábitos de navegación, o cal permite desenvolver un perfil específico para mostrar publicidade en función do mesmo.

As aplicacións de terceiros nos prestan o servizo de medición e análise da audiencia das páxinas da nosa web, descarga de vídeos e documentos, facilitar e monitorizar a conexión e a publicación de contidos entre a web de Fervenzas Literarias e redes sociais como Facebook, Twitter, Linkedin...

A información que obteñen está relacionada co número de páxinas visitadas, idioma, rede social na que se publican as nosas novas, cidade ou rexión á que está asignada a dirección IP dende a que se accede, o número de novos usuarios, frecuencia, tempo e reincidencia das visitas, navegador e operador ou tipo de terminal dende o que se realiza a visita.

Asimesmo elas mesmas poden utilizar estes datos para mellorar os seus propios servizos e para ofrecer servizos a outras empresas. Pode coñecer eses outros usos dende as ligazóns indicadas.

O control das cookies instaladas no seu equipo debe facerse mediante a configuración das opcións do navegador que use:

En cumprimento do establecido no artigo 5 da Lei Orgánica 15/1999, de 13 de decembro, de Protección de Datos de Carácter Personal (en adiante, LOPD), informámoslle de modo expreso, preciso e inequívoco que a información que se obteña a través das cookies que se instalen no seu ordenador será utilizada coas seguintes finalidades: identificar a sesión e acceder a partes de acceso restrinxido.

Os destinatarios da información que se obteña a través das cookies que se instalen no seu ordenador serán as seguintes entidades: O editor responsable da web e responsable do tratamento: DataLib Servizos Documentais, S.L.

Cita en Fisterra (Xerais) de Luís Rei Núñez

Rate this item
(9 votes)

Hai libros que te chegan ata moi dentro, ata tocar a raíz da emoción; que premen no primixenio, na orixe. Somos o que somos polo paso sucesivo das xeracións, polo legado que nos deixaron, por todo o que os nosos antergos viron, tocaron e sentiron. Todo iso rodéanos, témolo aí, se alzamos a man somos quen de agarimalo.

Luís Rei Núñez nos presenta nesta Cita en Fisterra (Xerais) un libro raiano con moitos xéneros. Velaí está o libro de viaxes, a crónica, os testemuños... Pero tamén é un libro que explora a sentimentalidade das nosas orixes. Os devanceiros, a infancia e as amizades sincretízanse con esoutro patrimonio colectivo que moitas veces cústanos coidar e arrolar. Porque Cita en Fisterra é un libro que abrangue a alma da Costa da Morte. Amosa historia e historias, pero tamén unha paisaxe única, senlleira. Unha paisaxe moitas veces sometida ao maltrato. Por iso Cita en Fisterra é un canto ao ecoloxismo, á perdurabilidade dunha natureza que se nos mostra fermosamente indómita ante eses desmandos do home.

Un libro para contemplar e para sentir.

 




Aínda que o lector poida mergullarse nesta Cita en Fisterra coa idea de estar diante dun libro de viaxes –máis ou menos canónico, máis ou menos literario-, ese mesmo lector vai achar unha bitácora erguida coa forte carga sentimental e crítica conferida ao viaxeiro protagonista deste libro.

Hai case vinte anos fixen algo similar a Cita en Fisterra nun libro publicado pola editorial Ir Indo titulado Imán Fisterra. A miña idea era recuperar aquel texto, sometelo a unha corrección e engadir unha parte nova, a xeito de epílogo, onde se reflectise ese mesmo territorio vinte anos despois. O que aconteceu é que antes de introducirme coa revisión me puxen a escribir esoutra parte e decidín que era mellor facelo a través dun percorrido de sete días -sete xornadas- pola Costa da Morte. Isto excedeu á que nun principio era a idea orixinal e pasa a se converter en Cita en Fisterra, que responde ao mesmo impulso daqueloutro libro pero que a súa vez introduce moitas novidades. Cita en Fisterra é un libro máis seguido, máis fiado, onde os motivos para a queixa vinte anos despois son máis acentuados. Tamén pretende ser, ademais dunha viaxe literaria e dunha viaxe pola miña memoria individual e desa zona colectiva en particular, unha denuncia das agresións sometidas a unha paisaxe que deberíamos de coidar moito máis.


Este é un libro de paisaxes e de historia(s), pero tamén de persoas.

Hai moita historia nese “Condado do Solpor”. Velaí tes monumentos megalíticos, castelos medievais, pazos barrocos, tradición popular... Atopamos historia e atopamos paisaxe, todo xunguido con episodios da miña propia historia persoal e con amizades. Hai en Cita en Fisterra unha rede moi ampla de complicidades con xente desta zona que son moi importantes na miña vida. Pero tamén están os descoñecidos, que cando os coñeces pasan a formar parte do teu círculo.

Cita en Fisterra é un libro para a queixa pero tamén para a admiración, esa satisfacción ao ver cousas ben ideadas e ben feitas. Hai moitas cousas na Costa da Morte que pagan a pena.


No prólogo do libro El río del olvido outro gran viaxeiro como Julio Llamazares sinala que a paisaxe é memoria. Que Fisterra leva vostede na memoria?

Fernando Pessoa, na súa faceta de Bernardo Soares, ten unha cita que eu reproduzo nun par de ocasións onde ven dicir que “viaxar é existir”. Concordamos en que este non é un libro de viaxes no sentido xenérico; normalmente escríbese sobre sitios que o autor non coñece e aquí o territorio relatado é moi coñecido por min. Pero seguindo a Soares podemos dicir que o feito de erguerse cada mañá é unha viaxe ao longo desa xornada. Vai sumándose unha xornada tras outra e niso consiste a vida, vivir. A viaxe fana o viaxante, e a paisaxe é o que somos. Entón, nesa medida Fisterra é o que eu son, e espero que calquera que me acompañe neste periplo tamén sexa parte de Fisterra. Esa é a miña idea de viaxar.


Nunca sabes se vai ser a derradeira vez que vexas o que ves”. Denunciase en Cita en Fisterra o empeño do home por corrixir a natureza.

O home pode actuar dunha maneira emendable ou pode actuar dunha maneira contundente, sen volta atrás. Todo o que se constrúe normalmente queda. E precisamente iso é o que eu penso que está a estragar este territorio.

Borges dicía en El Aleph que se pode construír no ceo ou no inferno, e moitas veces construír ben e construír mal custa o mesmo. Creo que deberíamos chamar a atención sobre isto. Fagamos cousas que respecten uns mínimos e coido que non se pode corrixir iso ata que non teñamos a sensación de que nos estamos a danar a nós mesmos.


Cal é o papel dos diferentes poderes ante esa deleiba da paisaxe?

Eu non lle boto a culpa totalmente aos poderes. No franquismo o alcalde era nomeado polo Gobernador Civil, pero agora os alcaldes ponos os veciños cos seus votos. Se hoxe en día un alcalde prepara unha desfeita e sae reelixido é porque os veciños o votaron de novo para que siga a facer esas falcatruadas. A culpa éche de todos.


Os habitantes da Costa da Morte e de Galicia en xeral son conscientes de toda esa riqueza que posúen?

Hai cousas e actividades económicas que a sociedade demanda. Se me din “Imos instalar en tal sitio unha factoría que dará emprego a X miles de persoas”, ante iso podes pensar en buscar un lugar idóneo deixando un pouco de lado o impacto que poida ocasionar. Pero cando a compensación é tan ínfima en comparación co dano que se fai entón si que temos que nos rebelar. Se por exemplo unha piscifactoría emprega o mesmo persoal que un barco de baixura... iso non compensa. Paga a pena cando se benefician desa actividade económica un número amplo de persoas, cando ese beneficio que rende á colectividade é maior que o dano que lle causa.

Conviría, ademais, non dar por bo todo o territorio, senón ordenado. Destinar os territorios a diferente usos. Iso beneficiaríanos a todos e converteríaos en máis atractivos ante os demais. Por iso coido que unha das grandes bazas coas que debería de contar a Costa da Morte é co turismo. E non calquera, senón un turismo de xente á que lle di algo o mito de Fisterra, por exemplo. Cada vez hai unha cantidade máis ampla de xente que fai o Camiño de Santiago e considera que para completalo ten que chegar ata Fisterra. En calquera época do ano ves peregrinos e non deberíamos defraudalos. Eles arriban a Fisterra cunha idea establecida polo paso sucesivo das xeracións; unha publicidade gratuíta e acadada co paso dos anos. Habería que facer as cousas cun pouco de sentidiño, porque ese tipo de xente receptiva ao engado fisterrán demanda algo máis que o que pide xente que vai a outros lugares tipo Benidorm.

Creo que agora damos por boas unha serie de cousas que a xente non parou a pensar nelas, e se a literatura pode axudar a tomar consciencia disto benvida sexa.

 

Literariamente Cita en Fisterra é un libro raiano con diferentes xéneros: novela, viaxes, reportaxe, debuxo, fotografía, crónica, poesía, xornalismo, etc… Que supón este libro respecto á visión de Fisterra que tiña en obras anteriores?

Este é un libro máis de madurez. É un libro de viaxes, da paisaxe, onde se recollen testemuños, é un libro doutros libros e de lecturas... Cita en Fisterra toca moitos paus pero foi medrando dun xeito moi natural. Cada unha das páxinas teñen un coidado moi especial pero tamén deixei que foran xurdindo sobre a marcha, sobre todo o que ía atopando.


Contra o final de Cita en Fisterra hai unha cita onde expresa que “A literatura galega necesita saír máis ó aire libre”. Sempre se reclamou que a literatura galega fose máis urbana e menos rural. Temos que volver de novo a esas raíces literarias?

Poderíase dicir que a literatura galega nace ao abeiro do nacionalismo, e o imaxinario nacionalista por excelencia é rural e agrario, polo que a Costa da Morte -agás o precedente de Manoel Antonio- sae dese mundo por ser zona máis mariñeira que rural. Máis adiante, co éxodo do rural e cun maior peso das cidades empeza a se reclamar máis a presenza das cidades na nosa literatura. Todo vai asociado.

E agora estamos no polo oposto, a meirande parte dos escritores residen na cidade, desenvolven o seu labor profesional nun ámbito urbano e ese é o mundo que retratan nos seus libros. Creo que volta chamar a atención para un retorno as orixes, pero feita dende a mirada e a mentalidade de hoxe. Penso que sería bo para a literatura galega escribir tendo un pe no urbano e outro pe no rural. Axudaríanos a coñecer e a ter consciencia desoutro mundo que temos aí tan preto de nós.



Santiago de Compostela. Febreiro, 2012

Partilla nas redes sociais:

Submit to TwitterSubmit to FacebookSubmit to LinkedInSubmit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to Technorati

Buscar en De actualidade >

Axenda >

Lun Mar Mer Xov Ven Sab Dom
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Nestes días >

No upcoming event!

Exposicións >

No upcoming event!